zo dichtbij

December 7th, 2007

Er gebeurt zoveel, de dingen van alle dag… sinterklaas en dan plosteling word je weer geconfronteerd met het feit dat het leven eindig is.
Afgelopen week gebeurde het op de school van de kinderen van mijn opvang. Plotseling overleed daar een juf, een juf die ik verder niet ken… maar toch het leeft, het is zo herkenbaar en daardoor komt het zo dichtbij.

Plotseling, heel overwachts wordt er iemand uit het leven weg genomen… kinderen zijn kinderen, zo zeggen ze “… is dood, haar hart stopte ermee ” en zo spelen ze weer zwarte piet in de pietenbakkerij en springen ze in het rond.
Ook ik kan alleen maar luchtig met de kinderen meepraten, de dood hoort nu bij het leven… toch merk ik dat ik er in mijn hoofd mee bezig ben, alles komt weer zo dichtbij en eigenlijk is dat goed, want in de drukte van alle dag, vergeten we soms dat we ook verdrietig mogen zijn

~Nadine

Vallende bladeren

October 23rd, 2007

De bladeren vallen van de bomen, de herfst is aangebroken… de dikke truien zijn weer uit de kast, de verwarming gaat weer regelmatig aan en ik ben vandaag zelfs opzoek gegaan naar handschoenen… ik moet er aan geloven, het wordt weer kouder, het mooie, zonnige warme jaar is nu echt voorbij. Ik ben weer terug in Nederland en moet de seizoensveranderingen weer ondergaan en dat is lastig….

Ruim een jaar geleden landde ik in Honduras, waar het anders, nieuw, zonnig, warm was. Een totale verandering was dat, wat zeker zijn moeilijke momenten heeft gekend. Nu weer terug in Nederland, wonend in een nieuwe stad, werkend op een nieuwe werkplek, seizoenen veranderend, voel ik me soms een vallend blad…

Een blad dat zweeft op de wind, dan even stil lijkt te liggen en vervolgens weer meters weg wordt geblazen, heen en weer geslingert van links naar rechts….. het is HERFST, onrust!

De wind gaat vanzelf weer liggen, maar soms zijn die ’seizoensveranderingen’ lastig en zou ik willen dat het hetzelfde bleef…

~ Nadine

Doelgericht leven

September 26th, 2007

Samen met een groepje vrienden ben ik begonnen in het boek ” Doelgericht leven” Waarom leef ik eigenlijk hier op aarde?

Het is de bedoeling dat we gedurende 40 dagen elke dag een hoofdstuk lezen.
Elk hoofdstuk heeft zijn eigen onderwerp. Het hoofdstuk wordt afgesloten met
~ een onderwerp om te overdenken
~ een vers om te onthouden
~ een vraag om over na te denken.

Ik ben nu 4 dagen bezig en ik moet zeggen, het doet me goed om doelgericht bezig te zijn met deze onderwerpen. Ik denk dat het voor een ieder van ons geen kwaad kan om eens na te denken over bepaalde onderwerpen. Daarom een mooie gelegenheid om in dit stukje enkele vragen neer te leggen….

~ Gaat het in het leven om mij?
~ Wat drijft je in het leven? Waardoor wil ik mijn leven gedreven laten worden?
~ Wat motiveert jou?
~ Ben je toevallig op aarde?
~ Waar zou je mee moeten stoppen in het leven en waarmee zou je moeten beginnen?

~ Nadine

Ik word…. 20+!

September 18th, 2007

Donderdag 4 oktober word ik dan weer een jaartje ouder.
Eigenlijk zit ik al weken te hopen dat het nog even zomer gaat worden en ik mooi een buitenfeestje kan organiseren ( housewarming en verjaardag in 1!)….. maar tjah met de zon weet je het nooit.
(Vorig jaar op mijn afscheidfeestje was het prachtig tuinweer!)

Toch wil ik er niet op wachten en nodig ik daarom iedereen in iedergeval uit voor een borreltje op mijn verjaardag zelf.
Gewoon even gezellig, dan hoef ik ook niet alleen op de bank te hangen ;)

Soms heb je jaren dat je niet weet wat je zou willen hebben, je hebt dan alles al! maar dit jaar kan ik zo een lijstje maken, dus waarom maak ik die niet gewoon, is wel zo makkelijk…..

Ik zal in thema’s werken ;)!

-Tuin:
* snoeischaar,
* tuin bezem
* herfstplanten
* gieter,
* grasmaaier
* tuinlampjes op zonnenergie
* tuindecoratie
* tuinboek , hoe komt mijn tuin anders de winter door met mij als tuinman!

Uitgaan/cultuur

- museum jaarkaart
- maand abonnement bioscoop pathe
- woordenboek spaans
- Boek grammatica spaans ” Conjugar es facil ”
- boeken
- cd’s
- dvd’s concerten (kies maar!)

uiterlijk / verzorging:
# douchescrub
# huidolie
# ketting
# kledingbon/lingeriebon
# tas
# luchtje/parfum
# sjaal / handschoenen

huis:
= hema wijnglazen met motiefje
= wittige waxine lichtjes ( lianne heeft leuke bij haar staan )
= kaarsen, waxinelichtjes
= bloemen
= witte of zilveren fotolijstjes
= mooie poten/vasen e.d. sfeer ‘nadine’
= kruiden/keuken/kookspullen
= grijs plaid voor op de bank
= dekbedovertrek wit
= blender / staafmixer
= vergiet
= ovenhandschoenen
= maatbeker
= zilveren grote spiegel

Fiets:
o regenpak
o fietsslot
0 zadelhoes

Zo over deze dingen dacht ik de laatste weken, dat wil ik hebben of moet ik nog hebben… maar mijn verjaardag komt er aan, dus ik laat het aan jullie over ;)
Andere creatieve ideeen zijn natuurlijk ook altijd leuk en gewoon je gezelligheid is ook genoeg, maar……. als je toch iets wilt, dan hier een helpend overzichtje

lieve groet

Nadine

Samen naar de dierentuin

September 10th, 2007

Afgelopen zaterdag was het dan zover. Samen met mijn vriendje Stijn ben ik dan eindelijk naar de dierentuin geweest, dit al in mei beloofd, maar ja altijd heb je wel iets!
maar nu gingen we dan eindelijk….. Samen met z’n tweetje vele dieren gespot, heerlijk gespeeld in de klim en klauterspeeltuin en patatjes gegeten.
Het was een heerlijk dag zo met mijn vriendje van 5!

Hoi Stijn,

Wat was het gezellig heh en wat waren de dieren dichtbij?
De foto’s zijn gaaf, jij bent echt stoer.

img_2620.JPG

img_2621.JPG

img_2623.JPG

img_2624.JPG

img_2628.JPG

img_2633.JPG

img_2640.JPG

img_2644.JPG

img_2645.JPG

img_2657.JPG

img_2659.JPG

img_2663.JPG

img_2665.JPG

img_2671.JPG

img_2681.JPG

Met elkaar zetten we de stap!

September 5th, 2007

Vandaag hebben we officieel de STAP gezet, de BSO is OPEN.

Feestelijk hebben we de BSO met elkaar geopend, nadat de tros ballonnen in de boom belandde en het spandoek onthuld was konden we met elkaar naar binnen.
Daar kregen de kinderen lekker wat te drinken en mochten ze kiezen uit drie activiteiten… cake versieren, ketting maken of een tshirt betekenen. De kinderen hadden het reuze naar hun zin, ik moest hard lopen om het allemaal goed te laten verlopen, maar het is gelukt… volop mooie geluiden, maar het ziet er dan ook wel heel gezellig en fris uit.
En daar mag ik gewoon lekker elke dag werken! Wat een top baan!

Geniet even mee met de foto’s, of kom gewoon eens een bakkie doen tijdens een van de middagen, reuze gezellig is dat ;)

~ Nadine

img_2562.JPG

img_2556.JPG

img_2584.JPG

img_2594.JPG

img_2595.JPG

img_2600.JPG

img_2601.JPG

img_2610.JPG

img_2618.JPG

Helaas mijn camara blijft gevoelig voor bewegingen, dus de foto’s zijn niet optimaal! Tijd voor een fotocursus….
Maar ga volgende week eerst beginnen met een cursus spaans en op vrijdag heb ik salsales :)

zover weg, maar ook zo dichtbij….

August 20th, 2007

Lieve mama,

vandaag 4 jaar geleden stond opeens mijn leven op z’n kop.
Nog een geweldige avond samen gehad en de volgende dag was je er opeens niet meer…
Na mijn werkdag kwam ik thuis, ik hoorde aan het geblaf van de honden dat er iets mis moest zijn… boven aangekomen lag jij daar, anders dan anders… nog niet begrijpend wat er aan de hand was, schreeuwde ik om hulp!
Maar op dat moment had je ons al verlaten, wat volgde waren 5 dagen van afscheid nemen, veel bezoek, gepraat en gehuil….. toen het leven samen met pap en zonder jou.
Je was nog zo dichtbij, overal waar ik keek was jij, de regenboog kwam steeds maar weer tevoorschijn, jij was daar.

Nu vandaag de dag, is het 4 jaar geleden.
Er is zoveel gebeurt, pap zei vanavond; ” Mama, zou trots zijn op je!”
“Waarom vroeg ik hem?” ” Nou omdat je het zo geweldig zelfstandig doet, je hebt een reis gemaakt, dingen afgerond, keuzes gemaakt” Het is waar, er is ontzettend veel gebeurt
En het voelt soms zo lang geleden, het leven begint ‘normaal’ te worden zo zonder jou, maar eigenlijk mis ik je nog elke dag en verlang ik er naar om uit te huilen bij je, een schouder klopje te krijgen of gewoon een steuntje in de rug.
Ik ben bezig met nieuwe dingen, Almere heb ik ‘verlaten’ misschien voor tijdelijk, maar in iedergeval voor nu.
Met mijn nieuwe baan ben ik begonnen, vandaag had ik de eerste groep kinderen. Helemaal gezellig en ontspannen, ik kan gaan doen wat ik zou willen.

Mam als ik in de spiegel kijk, dan ben jij zo dichtbij, jij zit in mij, ik zie dingen van jou… als ik in mijn leven kijk, dan ben je soms zover weg, de dingen gaan zo als ze gaan, jij bent daar niet meer lijfelijk bij en dat voelt vreemd.
Ik ben je dankbaar voor al die jaren die je me hebt gegeven, de jaren dat je me hebt gevormd, Ik ben dankbaar dat ik je dochter ben en mis onze vriendschap.
Jij zit in mijn hart en zo ben je toch heel dichtbij….

Houd van je,

Liefs en knuffel

Nadine

wachten, wachten en nog eens…

August 9th, 2007

Al twee weken in dienst.. en nog steeds niets gedaan voor de NSO de Stap!
Ik wacht op de spullen, wist dat de kinderen er nog niet zouden zijn, maar nu zijn de spullen en meubels er zelfs nog niet…. dat schiet dus echt niet op

Ondertussen heb ik dan wel wat dagen ingevallen op andere kinderdagverblijven, maar dan word ik gedropt met huilende-poepluier-baby’s en echt ik vind kinderen heel leuk en wil ze ook best zelf…. maar je moet mij niet met 8 huilende-poepluier-baby’s neerzetten.
Peuters dat klinkt al iets beter en ik heb ook een leuk dagje met ze in Artis besteed.
Maar ik was blij om vandaag de intake gesprekken te voeren met de nieuwe ouders en tja vanaf 4 vind ik ze toch echt leuker….. tenminste om mee te werken dan!

Ik wacht, wacht en wacht maar gewoon tot de spullen komen, dit wordt elke keer uitgesteld….. het voordeel is dat ik nu weer een dagje vrij ben :)
Daar profiteer ik dan maar lekker van

Wachten loont de moeite!

~ Nadine

‘t is gedaan met de vrijheid!

July 29th, 2007

Na een jaar niet echt verplichtingen te hebben gehad, lekker te hebben gelanterfant en gewoon zo vrij was als een vlindertje…. is het gedaan met deze vrijheid.
Vanaf morgen begin ik met mijn nieuwe baan!

Weer dagelijkse structuur, een nieuwe uitdaging.
Voor 32 uur ga ik werken bij Kinderopvang Noord Holland en vanaf morgen begin ik met de nieuwe buitenschoolse opvang in Landsmeer.
Landsmeer is een klein dorpje net buiten Amsterdam… Elke dag zal ik een stuk door de Amsterdamse binnenstad fietsen, om vervolgens het pontje te nemen en dan langs de wateren en weilanden te fietsen.

Mijn nieuwe stekkie is in een dienstcentrum in Landsmeer. Daar heb ik een eigen ruimte, die ik de komende weken ga omtoveren tot een ‘thuis’, een veilige, warme en uitdagende plek voor kinderen van 4 t/m 12 jaar!
In het dienstcentrum zitten o.a een huisarts en consultatiebureau, daarnaast is de andere kant van het centrum een ontmoetingsplek voor bejaarden.
Elke dag komen er ouderen om met elkaar activiteiten te ondernemen… een mooie uitdaging voor mij om jong en oud te laten integreren.

Deze baan betekent…. geen echte vrijheid meer. Werken met een agenda, er moeten weer afspraken gemaakt worden.
Toch blijf ik de impulsieve acties het leukst vinden, dus heb je een avondje zo iets van……….. Bel me gerust! En laat ik ook eens de telefoon pakken voor de verandering als ik denk………

Verder is het nog rustig in Amsterdam. De afgelopen week heb ik het recreatieprogramma verzorgd tijdens het muziek kamp van het Leger des Heils. 170 kids en jongeren  kwamen bij elkaar om  zich bezig te houden met muziek, zang, dans, theater, maar bovenal met  het Geloof.
We hebben het over G-Force gehad…. het was een bijzondere week.
Waarin ik weer veel G-Force (kracht) heb ervaren, zo’n week bouwt je op, dat doet je goed, bekaf kom je thuis, maar dat is het waard…. Een week met kinderen en jongeren in de weer, uitgedaagd worden en naast dit alles mocht ik gewoon lekker slapen in een hotelkamer en werd er 3 keer per dag voor eten gezorgd. Dat noem ik nog eens TOP!

~ nadine

ja ik wil!

July 16th, 2007

Dat zeiden papa en Els zaterdag de 14e.
Met de honden op de fiets kwamen ze prachtig gekleed en in het zonnetje aan fietsen bij het stadsdeelkantoor in Amsterdam. Daar stonden de familie, vrienden en kennis al te wachten, want hun had ik verzameld in een nabijgelegen restaurantje.
Stralend op de fiets met twee blaffende honden maakte ze hun entree.
Tussendoor glipte godzijdank het koor nog even vlug naar binnen, zodat ook dat nog net goed ging ( ceremoniemeester zijn levert best wel stress op ;) )

De plechtigheid in het stadhuis was bijzonder en mooi, totaal anders dan dat men gewend is. Eigenlijk was het een kerkdienst en de burgelijkestand in een.
Als getuigen hebben wij onze getuigennis gegeven, wat iets extra’s gaf.

Uiteindelijk hebben ze dan elkaar het ja woord gegeven! Na al deze officiele dingen hebben we een mooie dag in het Vondelpark gehad, het was goed weer, droog en zonnig. De picknick verliep super, kinderen blij, mensen blij, bruidspaar blij, ikke blij. De dag vloog voorbij! En toen was het alweer tijd om het bruidspaar in de taxi te zetten en naar een hotel te sturen. Nog wat opruimen, nababbelen en zo’n bijzondere dag is dan afgelopen.

Het is geweldig om te zien dat papa, na zoveel jaar mama liefde te hebben gegeven deze kans weer krijgt. Wie gun je dat nou niet, Dus ik heb gezegd, Jah ik wil dat je met papa trouwt, lieve Els….

Heel veel geluk samen,

Liefs Nadine

Trust…

July 9th, 2007

Heb vertrouwen dan komen de dingen als het de tijd daarvoor is…

Afgelopen dinsdag heb ik voor het laatst ingevallen in Almere, deze ‘deur’ is nu echt dicht.
Een beetje zorgen heb ik me gemaakt, wat moet ik straks doen als het vakantie is? Maar ik moest geloof houden en vertrouwen hebben, want God zal voorzien en dat doet HIJ.

Woensdag had ik een gesprek bij stichting kinderopvang Noord Holland, gewoon omdat ik uitgenodigd werd n.a.v. een berichtje via de mail.
Na een goed gesprek werd ik ’s middags gebeld, ” Nadine, we willen je hebben voor een nieuwe BSO, zou jij die willen opstarten?”

Na een afweging in het weekend, met voor en tegens heb ik besloten dat dit nu op mijn pad komt, een nieuwe ‘deur’ die ik met beide handen open!

Een nieuwe werkplek, waarin ik met kinderen van 4 t/m 12 mag werken, ze mag uitdagen, stimuleren, bemoedigen, samen mag werken, creatief bezig mag zijn, sfeer kan neerzetten. Kortom waar ik een ‘thuis’ voor kan bieden maar dan anders! Deze kinderen gaan uit school niet naar huis maar komen straks naar mij. Om samen met een groep van 10 kinderen activiteiten te doen, te ontspannen, te ontdekken, creatief bezig te zijn, samen te spelen, te werken, te groeien. Kortom voor mij een geweldig uitdaging, iets waarin ik mezelf mag neerzetten. Waarin ik mag werken met kinderen en de ruimte krijg om dingen te doen die ik belangrijk vind om kinderen kind te laten zijn.

Soms wil je dingen alleen doen, maar heb vertrouwen… De dingen komen zoals ze komen en als de tijd daarvoor is.
Heb geloof en vertrouw, het komt goed!

~ Nadine

Een beetje onwennig!

June 25th, 2007

Het is maandag…. alweer drie nachten verder!
Afgelopen vrijdag ben ik met wat hulp van fijne vrienden verhuisd. Eigenlijk ging het allemaal wel gemakkelijk, ik heb weinig gedaan en de anderen veel :)
Helaas zat het weer niet echt mee, en dat is eigenlijk de rest van het weekend niet veranderd.
Dat is een beetje teleurstellend, want had eigenlijk gehoopt op een zonnetje zodat ik lekker kon fietsen en ‘mijn’ nieuwe stad kon gaan ontdekken.
Helaas dat zat er niet in, ik heb heel veel geluierd, op de bank gehangen en uren tv gekeken. Echt dat heb ik al in tijden niet meer gedaan, en hoop ook niet dat dit de toekomst is… maar eigenlijk was het ook wel lekker.

Mijn huisje was vrij snel op orde. Je kent me en ik kan niet in troep slapen, dus vrijdagavond toen mijn vrienden de deur uit waren heb ik toch nog even wat uurtjes door gewerkt om dozen leeg te halen en op te ruimen. Toen heerlijk in mijn nieuwe kamer geslapen. ‘ s Morgens de rest van de dozen leeggehaald en toen lekker naar de markt geweest om lekkere dingen te halen. Mijn koelkast staat weer vol, dus dat is al genieten geblazen.
Verder is het een beetje onwennig, maar het komt wel goed.
Ik ben blij dat mijn internet het doet, dan voel ik me niet zo alleen op de wereld!

Ben je nieuwsgierig hoe gezellig mijn huisje geworden is. Je bent altijd welkom voor een koppie thee, een borrel of een hapje mee eten. Gezellig vind ik dat.

Liefs vanuit Amsterdam,

Nadine